Δεν ήταν ούτε “κακιά η ώρα” ούτε “ατυχές συμβάν”. Ήταν δολοφονία με υπογραφή. Υπογραφή κράτους-φάντασμα, εργοδοτικής ασυδοσίας και ενός συστήματος που θυσιάζει ζωές για να μη διαταραχθεί το κέρδος. Κάθε φορά που κάτι ελληνικό πάει να σταθεί όρθιο το αφήνουν εκτεθειμένο. Εκτεθειμένο σε ένα κράτος που θυμάται τους ελέγχους μόνο μετά τους νεκρούς, σε μια γραφειοκρατία που πνίγει ό,τι παράγει και χαϊδεύει ό,τι παρανομεί, σε ένα σύστημα που δεν προστατεύει αλλά τιμωρεί την προσπάθεια.

Έτσι η ελληνική παραγωγή, η εργασία, οι άνθρωποι που παλεύουν να κρατήσουν μια μονάδα ζωντανή, γίνονται αναλώσιμοι. Και μετά οι ίδιοι δηλώνουν “συγκλονισμένοι”, μαγειρεύουν νούμερα, θάβουν ευθύνες και προχωρούν στο επόμενο δελτίο ειδήσεων. Αυτός είναι ο καθημερινός μας πόλεμος: όχι σε ξένα μέτωπα, αλλά εδώ, απέναντι σε ένα κράτος ανοργάνωτο, ανάλγητο και συνένοχο, που δεν αντέχει ούτε την παραγωγή, ούτε την αξιοπρέπεια, ούτε τη ζωή. Και όσο το ανεχόμαστε, οι νεκροί δεν θα είναι εξαίρεση, θα είναι ο κανόνας.

https://ellinonfos.gr/den-...