Karditsastakra.com
Karditsastakra
·
8 ώ
Τώρα που τα αρχεία βγήκαν στη δημοσιότητα, πλησιάζουμε και στη στιγμή που όλοι θα δουν πώς ξεκίνησε το παγκόσμιο στημένο έργο «πανδημία».
Όχι όπως μας το παρουσίασαν.
Όχι όπως μας το επέβαλαν.
Αλλά πώς στήθηκε από την αρχή.
Κάποιοι γνωρίζουμε, αλλά πρέπει να το δουν όλοι.
Ποιος έδωσε την εντολή;
Ποιος πάτησε το κουμπί;
Ποιοι μιλούσαν πίσω από κλειστές πόρτες τη στιγμή που ο κόσμος πάγωνε;
Μας είπαν «για το καλό σας».
Μας είπαν «μείνετε σπίτι».
Μας είπαν «εμπιστευτείτε μας».
Και όποιος ρωτούσε;
Γινόταν πρόβλημα.
Γινόταν στόχος.
Γινόταν η «εξαίρεση» που έπρεπε να σιωπήσει.
Η «πανδημία» δεν ήταν μόνο ιός.
Ήταν φόβος που έγινε κανονικότητα.
Ήταν διχασμός που έσπασε φιλίες και οικογένειες.
Ήταν μοναξιά που ρίζωσε σε ψυχές.
Ήταν αυτοκτονίες.
Ήταν πρωτόκολλα θανάτου.
Ήταν φρίκη.
Ήταν στρατηγική υποταγής και μείωσης πληθυσμού.
Ήταν αριθμοί σε πίνακες και άνθρωποι που έπαψαν να είναι πρόσωπα.
Και τώρα ο φάκελος Covid θα ανοίξει.
Και τα χαρτιά δεν φοβούνται.
Δεν έχουν άποψη.
Έχουν ημερομηνίες.
Έχουν υπογραφές.
Έχουν αποφάσεις.
Έχουν ονόματα ενόχων και συνένοχων.
Αν υπήρξαν λάθη, θα φανούν.
Αν υπήρξαν υπερβολές, θα παραδεχτούν.
Αν παίχτηκαν παιχνίδια στις πλάτες μας, θα μάθουμε ποιοι κρατούσαν τα νήματα.
Όχι για να καεί ο κόσμος.
Αλλά για να μην ξαναζήσουμε το ίδιο σενάριο με άλλο τίτλο.
Για να τιμωρηθούν όσοι έστειλαν τον κοσμάκη αδιάβαστο.
Η αλήθεια δεν μπαίνει σε καραντίνα.
Δεν κλειδώνεται σε lockdown.
Δεν φοράει μάσκα – φίμωτρο όταν πρέπει να μιλήσει.
Κουραστήκαμε να ζούμε με μισές απαντήσεις.
Κουραστήκαμε να μας ζητάνε σιωπή στο όνομα της «ευθύνης».
Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλο φόβο.
Χρειάζεται διαφάνεια.
Χρειάζεται μνήμη.
Χρειάζεται θάρρος.
Γιατί το πιο επικίνδυνο δεν είναι αυτό που ζήσαμε.
Το πιο επικίνδυνο θα είναι να το ξεχάσουμε και το μεγαλύτερο ποσοστό να εξακολουθεί να κοιμάται.
Όλοι όσοι πήγαμε κόντρα σε αυτό το αφήγημα από την αρχή, θα δικαιωθούμε.
Karditsastakra
·
8 ώ
Τώρα που τα αρχεία βγήκαν στη δημοσιότητα, πλησιάζουμε και στη στιγμή που όλοι θα δουν πώς ξεκίνησε το παγκόσμιο στημένο έργο «πανδημία».
Όχι όπως μας το παρουσίασαν.
Όχι όπως μας το επέβαλαν.
Αλλά πώς στήθηκε από την αρχή.
Κάποιοι γνωρίζουμε, αλλά πρέπει να το δουν όλοι.
Ποιος έδωσε την εντολή;
Ποιος πάτησε το κουμπί;
Ποιοι μιλούσαν πίσω από κλειστές πόρτες τη στιγμή που ο κόσμος πάγωνε;
Μας είπαν «για το καλό σας».
Μας είπαν «μείνετε σπίτι».
Μας είπαν «εμπιστευτείτε μας».
Και όποιος ρωτούσε;
Γινόταν πρόβλημα.
Γινόταν στόχος.
Γινόταν η «εξαίρεση» που έπρεπε να σιωπήσει.
Η «πανδημία» δεν ήταν μόνο ιός.
Ήταν φόβος που έγινε κανονικότητα.
Ήταν διχασμός που έσπασε φιλίες και οικογένειες.
Ήταν μοναξιά που ρίζωσε σε ψυχές.
Ήταν αυτοκτονίες.
Ήταν πρωτόκολλα θανάτου.
Ήταν φρίκη.
Ήταν στρατηγική υποταγής και μείωσης πληθυσμού.
Ήταν αριθμοί σε πίνακες και άνθρωποι που έπαψαν να είναι πρόσωπα.
Και τώρα ο φάκελος Covid θα ανοίξει.
Και τα χαρτιά δεν φοβούνται.
Δεν έχουν άποψη.
Έχουν ημερομηνίες.
Έχουν υπογραφές.
Έχουν αποφάσεις.
Έχουν ονόματα ενόχων και συνένοχων.
Αν υπήρξαν λάθη, θα φανούν.
Αν υπήρξαν υπερβολές, θα παραδεχτούν.
Αν παίχτηκαν παιχνίδια στις πλάτες μας, θα μάθουμε ποιοι κρατούσαν τα νήματα.
Όχι για να καεί ο κόσμος.
Αλλά για να μην ξαναζήσουμε το ίδιο σενάριο με άλλο τίτλο.
Για να τιμωρηθούν όσοι έστειλαν τον κοσμάκη αδιάβαστο.
Η αλήθεια δεν μπαίνει σε καραντίνα.
Δεν κλειδώνεται σε lockdown.
Δεν φοράει μάσκα – φίμωτρο όταν πρέπει να μιλήσει.
Κουραστήκαμε να ζούμε με μισές απαντήσεις.
Κουραστήκαμε να μας ζητάνε σιωπή στο όνομα της «ευθύνης».
Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλο φόβο.
Χρειάζεται διαφάνεια.
Χρειάζεται μνήμη.
Χρειάζεται θάρρος.
Γιατί το πιο επικίνδυνο δεν είναι αυτό που ζήσαμε.
Το πιο επικίνδυνο θα είναι να το ξεχάσουμε και το μεγαλύτερο ποσοστό να εξακολουθεί να κοιμάται.
Όλοι όσοι πήγαμε κόντρα σε αυτό το αφήγημα από την αρχή, θα δικαιωθούμε.
2 months ago