ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΦΙΛΩΝ.

Mike Mixalopoulos
Για όσους έζησαν τις δεκαετίες 1960 -1970-1980 και πάνω έχουνε περάσει αλησμόνητες εποχές και στις πόλεις και στα χωριά για όσους δεν έζησαν γιατί απλά γεννήθηκαν αργότερα δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι να παίζουν τα παιδιά μέχρι τις 12:00 το βράδυ ελεύθερα στο δρόμο μπροστά από το σπίτι δεν μπορούν να καταλάβουν πώς είναι τα παιδιά να γυρίζουν από το σχολείο μόνα τους από 6 , 7, 8 χρονών συνοδεία των μεγαλύτερων παιδιών δεν μπορούν να καταλάβουν πώς είναι να παίζεις μπάλα στους χωματόδρομους της Αθήνας ή του χωριού δεν μπορούν να καταλάβουν πώς είναι να κάνεις ελεύθερο κάμπινγκ και να μην κινδυνεύεις δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο κόσμος της Αθήνας πήγαινε εκδρομή στη Βάρκιζα κάθε σαββατοκύριακο γιατί για εκδρομή επρόκειτο τότε Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι καλοκαιρινές διακοπές ήταν ένας μήνας σε οποιοδήποτε προορισμό και ας πούμε για Κυκλάδες ήθελες εφτά ώρες να φτάσεις δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν ήμασταν κολλημένοι σε μία οθόνη ή ένα κινητό όλη τη μέρα δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν τα πάρτι που γινόντουσαν στα νιάτα μας κάθε εβδομάδα και κάναμε σαν τρελοί να πάμε Ήταν άλλος αέρας ήταν άλλη ζωή ανέμελη υπήρχαν δυσκολίες αλλά καμία σχέση με τη σημερινές με ανοιχτές τις πόρτες σε μονοκατοικίες στην Αθήνα και να κοιμάσαι στις βεράντες . Ήσουν ελεύθερος δεν υπήρχε κίνδυνος πουθενά δεν υπήρχαν δυστυχήματα με το ρυθμό που υπάρχουν σήμερα ακόμα και η νυχτερινή διασκέδαση ήταν τελείως διαφορετικη . Και ο κίνδυνος απειροελάχιστος για ποια ελευθερία μιλάμε σήμερα κλεισμένοι μέσα στα σπίτια και δεν μπορείς να βγεις μία βόλτα να πας όπου θες???
Τότε υπήρχαν αξίες υπήρχε σεβασμός υπήρχε φιλία , εκτίμηση ενδιαφέρον, υπήρχαν γείτονες που κάθε μέρα παίζαμε μπάλα στους χωματόδρομους υπήρχαν σινεμά που σκαρφαλώναμε να δούμε την ταινία υπήρχε ένα σουβλατζίδικο σε απόσταση χιλιομέτρων το ένα από το άλλο και γενικός ο κόσμος της εποχής εκείνης του μακρινού παρελθόντος δεν υπάρχει πια ,,,,,,,,,,,,,, Αλλά πως να περιγράψουμε την ζωη πριν τόσες δεκαετίες μέσα σε λίγες μόνο αράδες ?